ReadyPlanet.com
dot dot
dot
คำสอนกรรมฐานจากพระพุทธโอษฐ์
dot
bulletมนุษย์ถือเอาที่พึ่งผิดๆ เป็นสรณะ
bulletอริยมรรคมีองค์แปด
bulletพระมหาสติปัฏฐานสูตร
bulletกายานุปัสสนาสติปัฏฐาน
bulletเวทนานุปัสสนาสติปัฏฐาน
bulletจิตตานุปัสสนาสติปัฏฐาน
bulletธัมมานุปัสสนาสติปัฏฐาน
bulletปัจฉิมพุทโธวาทปาฐะ
bulletพรหมจรรย์แห่งพระพุทธศาสนา
bulletทางออกจากวัฏฏะสงสาร
bulletปฎิบัติอย่างไรจึงทำที่สุดทุกข์ได้
dot
แผนที่ เข็มทิศ ชัยภูมิ การปฏิบัติธรรม
dot
bulletบูชาพระรัตนตรัย
bulletพระตถาคตเจ้า เกิดขึ้นแล้วในโลก
bulletสัมมาทิฏฐิ
bulletสติปัฏฐาน ๔
bulletวิธีการปฏิบัติธรรม
bulletวิธีการกำหนดรู้
bulletอริยสัจ 4
bulletพระไตรลักษณ์
bulletปฏิจจสมุปบาท
bulletเพชรในหัวคางคก
bulletพระสารีริกธาตุ-ปัจเจกพุทธเจ้า
bulletพระอรหันตธาตุสมัยพุทธกาล
bulletพระอรหันตธาตุสมัยปัจจุบัน
dot
ว่าด้วยแนวทางการปฏิบัติธรรม
dot
bulletสมาทานศีล ๘
bulletคำขอกรรมฐาน
bulletคำลากรรมฐาน
bulletคำขอขมา
bulletดวงจิตผู้รู้อยู่ (หลวงปู่สิม)
bulletทวนกระแสจิตมาสู่ดวงจิตผู้รู้
bulletวิธีปฏิบัติธรรมหลวงปู่ดูลย์
bulletธาตุแห่งความว่าง
bulletการอ่านหรือฟังธรรมให้เป็นธรรม
bulletเครื่องตามรักษา 5 ประการ
bulletการประสารความขัดแย้งภายใน
dot
ข้อคิด-คติธรรม หลวงปู่มั่น
dot
bulletวัตรปฏิบัติ
bulletอุบายปัญญา
bulletโอวาทธรรม
bulletอธิบายธรรม จิตเดิม
bulletอธิบายธรรม อกิริยา
bulletอธิบายธรรม สัตตาวาส ๙
dot
ข้อคิด คติธรรม หลวงปู่ดูลย์
dot
bulletธรรมโอวาท
bulletปรารภธรรมะเรื่องอริยสัจสี่
bulletรู้ให้พร้อม
bulletแนวปฏิบัติที่ถูกต้องและง่าย
bulletเต่า กับ ปลา
bulletผลคล้ายกันแต่ไม่เหมือนกัน
bulletนักปฏิบัติลังเลใจ
bulletตื่นอาจารย์
bulletสิ้นชาติขาดภพ
dot
การเดินทางของนายไปล่
dot
bulletวิธีทำสมถะวิปัสสนา
bulletปฏิเวธธรรม จากประสบการณ์
bulletบันทึกธรรม จากประสบการณ์
bulletธรรมะ กับ ชีวิตประจำวัน
bulletกลางโลกียะ สู่ กลางโลกุตตระ
bulletปล่อยวางความว่าง
bulletทางสู่พระนิพพาน
bulletอนัตตา
dot
เรื่องเล่ากฏแห่งกรรม
dot
bulletบาปทางใจ
bulletไม่ต้องการสวรรค์
bulletหัวอกพ่อแม่
bulletวัยบาป
bulletวิญญาณคะนอง
bulletปากมนุษย์
bulletโทษของความโลภ
bulletนี่แหละผลกรรม
bulletเมตตา-กรุณา
bulletความฝันลุงยุ้ย
bulletเปรตหลวงพ่อขำ
bulletอานิสงส์ของการสวดพุทธคุณ
bulletสมาธิรักษาโรค
bulletวิญญาณรายงานตัว
bulletหญิงสองร่างนางสองชาติ
bulletใช้หนี้กรรม
bulletตายจากคนไปเกิดเป็นวัว
bulletบวช-ช่วยเตี่ยขึ้นจากนรก
bulletใช้หนี้กรรมสุนัข แมว
bulletตาเคลิ้ม
bulletอานิสงส์ สร้างพระพุทธรูป
bulletอดีตชาติ
bulletเรื่องจริงของการเวียนว่ายตายเกิด
dot
วัดรัตนคูหา ถ้ำผากล้วย แม่เมาะ
dot
bulletแผนที่ไปวัดรัตนคูหา(ถ้ำผากล้วย)
bulletพาแอ่วชุมชน ชมวิถีคนแม่เมาะ
dot
มุมกิจกรรม-ชมรมคนใจสบาย
dot
bulletทานบารมี
bulletภาพกิจกรรมชมรมคนใจสบาย
bulletข่าวชมรมคนใจสบาย
bulletถวายกุฎิคุณากโร ณ วัดรัตนคูหา
bulletไหว้พระดี แดนอีสาน
bulletร่วมสร้างอุโบสถวัดรัตนคูหา
bulletถวายกุฏิกรกช ณ วัดรัตนคูหา
bulletซื้อและติดต้ังปั๊มน้ำบาดาลให้วัด
bulletช่วยกันสร้างแรงบันดาลใจ
bulletสนทนาธรรมกับหลวงพ่อหล
bulletถวายผ้าป่าวัดเขาน้อยปัจเจกธรรม
bulletถวายสังฆทานวัดป่าบ้านโคกเต่า
bulletFacebook รวมภาพกิจกรรม
bulletวิธีป้องกันภัยจากรถสาธารณะ
bulletรักษาตาฟรี ถวายในหลวง
bulletโครงการผู้ป่วยมะเร็งเม็ดเลือดขาว
bulletขาเทียมฟรี สำหรับผู้พิการขาขาด
dot
นิทานธรรมะ
dot
bulletแพะระลึกชาติ
bulletคลั่งนิพพาน
bulletฝังลูกนิมิต
bulletอยากได้สวรรค์
dot
ธรรมบท แห่งความดี
dot
bullet ตนเป็นที่พึ่งของตน
bulletโสดาปัตติผล
bulletยมกปาฏิหาริย์
bulletสัตว์โลกมืดบอด
bulletประโยชน์ของตน
bulletผู้เกิดมาเพื่อฆ่าตนเอง
bulletไม่ได้ทรัพย์เมื่อหนุ่ม
dot
Newsletter

dot




โทษของความโลภ

โทษของความโลภ

 

            ความโลภเป็นกิเลสหนัก ทำให้มนุษย์คิดชั่วเกิดคดีอุกฉกรรจ์ร้ายแรงมากมาย เพราะมนุษย์บางคนสันดานชั่วที่เห็นแก่ตัว เอาชีวิตของผู้อื่นเป็นเหยื่อตกเงินความโลภทำได้ทุกอย่าง แม้จะทำลายหญิงผู้เรียกว่าเมียก็ทำลายชีวิตลงได้เพื่อแลกกับเงิน มีจิตใจเหี้ยมโหดดุร้ายผิดกับมนุษย์ธรรมดามุ่งหวังแต่ขอให้ได้เงินสมความตั้งใจ คิดผิดนึกว่าได้เงินมากมายพอที่จะอยู่กินอย่างสบาย คิดแต่ความสุขไม่คิดถึงความทุกข์ ไม่คิดว่ากรรมจะติดตามมาสนองภายหลัง ย่อมจะได้รับโทษกรรมของความโลภ เมื่อรู้ตัวก็สายเกินแก้ นี่เป็นชีวิตมนุษย์ในยุคปัจจุบันนี้ ความเจริญทางวิทยาศาสตร์ยิ่งเจริญมากเท่าใด แต่ศีลธรรมก็ยิ่งลดน้อยลงเท่านั้นมีชีวิตตัวอย่างดังต่อไปนี้

            เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. ๒๕๑๓ ข้าพเจ้าได้อ่านหนังสือพิมพ์รายวันฉบับหนึ่ง เกิดความสะดุ้งใจอยากเขียนแต่ใจความไม่อยากเอ่ยนาม เพราะในเวลาที่ข้าพเจ้ากำลังเขียนเรื่องนี้ ทางอัยการเป็นโจทย์ยื่นฟ้องผู้ผัวเป็นจำเลยฐานฆ่าเมียตายโดยเจตนามีแผนการไว้แล้ว ศาลจังหวัดขอนแก่นพิจารณา คดียังไม่สิ้นสุด

            เรื่องมีว่าชายผู้เป็นผัวได้พาเมียสาวซึ่งอดีตเป็นพาร์ตเนอร์  ขับรถยนต์เดินทางไปตามถนนมิตรภาพ ขับรถไปชนกับรถขยะเทศบาลเมืองของแก่นที่หน้าสถานีขายพืชพันธุ์ อำเภอ ทำให้เมียได้ถึงแก่ความตาย และตนเองก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสจนขาหัก การมาศาลของจำเลยก็ต้องนั่งมาในรถเข็น จำเลยได้ขอปฏิเสธทุกข้อหาศาลจึงต้องให้โจทย์นำพยานเข้าเบิกความ รวมเรื่องแล้วมีใจความว่าจำเลยได้มีเจตนาจะฆ่าให้ภรรยาของตนตายเพื่อให้สมเหตุสมผล จึงได้เคยจ้างรถบรรทุกไปชนรถเก๋งซึ่งภรรยาของจำเลยกำลังขับไปที่อำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม (ตามในข้อความของหนังสือพิมพ์) แต่ปรากฏว่าคราวนั้นภรรยาของจำเลยไม่ได้รับอันตราย ครั้งหลังนี้จำเลยได้ขับรถพาภรรยาไปเอง แล้วพุ่งเข้าชนรถบรรทุกขยะเทศบาลภรรยาถึงแก่ความตาย ตัวเองยอมเสี่ยงต่อการบาดเจ็บให้สมเหตุสมผล เพื่อหวังเงินประกันชีวิตจำนวนหลายล้านบาท จำเลยจะได้รับเมื่อภรรยาตายไปแล้ว กรรมของความโลภจึงทำให้มีพยานรู้เห็นเรื่องนี้และด้วยการสืบของเจ้าหน้าที่ เมื่อข้าพเจ้าได้อ่านหนังสือพิมพ์ฉบับนั้นก็คิดว่าในยุคนี้คนมีความเหี้ยมโหดดุร้าย ขาดศีลธรรมไม่กลัวบาปไม่น่าจะเรียกมนุษย์ เพราะวางแผนประกันชีวิตเมียไว้ แล้วคิดฆ่าเมียเพื่อหวังเอาเงินประกัน มนุษย์ธรรมดาไม่มีใครใจแข็งพอทำได้ คิดแล้วเศร้าใจที่มีคนใจทมิฬหินชาติ แต่กรรมย่อมตามสนองทันตาเห็น

            ต่อมาข้าพเจ้าก็ได้อ่านพบข่าว ในหน้าหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งมีข่าวว่า หนุ่มธนาคารจ้างฆ่าเมียหวังเงินประกันฆ่าสามครั้งเมียก็ยงไม่ตาย แต่ตนเองกลับถูกจับได้ว่าเป็นตัวการวางแผนฆ่าเมีย ตัวอย่างชั่วกำลังระบาดแพร่ออกไปความชั่วติดง่าย ความชั่วทำให้ตาบอดมองไม่เห็นโทษกรรมจะติดตามมาสนองภายหลังหนีกรรมไม่พ้น เรื่องเหตุการณ์ทำนองเดียวกัน ครั้งแรกแผนการฆ่า โดยให้เมียกับน้องชายนั่งซ้อนหลังรถมอเตอร์ไซค์เพื่อกลับบ้านพัก เวลา ๒๒.๐๐ น. เรื่องนี้เกิดขึ้นในคืนหนึ่งเมื่อเดือนตุลาคม ๒๕๑๓ เมื่อเหตุเกิดขึ้นแล้ว จำเลยได้นำความมาแจ้งให้ตำรวจทราบว่า ตนได้ขี่จักรยานยนต์ ถึงตำบลหนองหวาย เขตอำเภอเชียงใหม่ มีคนร้ายสองคนยืนขวางถนนแล้วใช้ปืนบังคับให้หยุดเอาปืนจี้เอาทรัพย์ในตัว ได้เงินไปสามพันบาทถ้วนแล้วใช้ปืนยิงถูกไหล่ซ้ายเมียมีอาการสาหัส และตนเองก็ได้รีบนำเมียไปส่งโรงพยาบาลเชียงใหม่แล้ว เจ้าหน้าที่รับแจ้งแล้ว สืบจับผู้ร้ายต่อไป

            ต่อมาปลายเดือนตุลาคมนั้นได้มีชายสองคนทำท่าทางเป็นญาติขอเข้าเยี่ยมหญิงสาว ผู้เป็นเมียของมนุษย์ที่ถูกกล่าวหาจิตชั่วเหี้ยมโหด ในเวลาค่ำคืนซึ่งหญิงผู้เป็นเมียอยู่ในห้องพิเศษชั้น ๗ ในตึกโรงพยาบาล เมื่อคนร้ายเห็นโอกาสก็ชัดมีดปลายแหลมออกจ้วงแทงตรงคอ แต่หญิงผู้บริสุทธิ์ยังเคราะห์ดีได้หลบหลีกปลายมีดไปได้ ครั้งสองคนร้ายกำลังจะจ้วงแทงหลัง ก็พอดีคนงานของโรงพยาบาลผ่านมาเห็นเข้าก็ตรงเข้าไปเพื่อช่วยป้องกันหญิงผู้เคราะห์ร้ายคนร้ายจึงทำร้ายหญิงผู้นั้นไม่ถนัด เมื่อเห็นคนเข้ามาช่วยก็กลับไล่แทงคนงานของโรงพยาบาลผู้นั้นแล้วจึงหลบหนีไปได้

            เมื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจได้เห็นผู้ร้ายอุกอาจมากเช่นนี้ก็ดำเนินการสืบเรื่องราวก็ได้ความว่า มีการวางแผนสลับซับซ้อนจะมีการปล้นบ้านในคืนวันที่ ๘ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๑๓ เพื่อมุ่งหวังฆ่าหญิงผู้เคราะห์ร้ายผู้นี้อีก ตำรวจจึงวางแผนให้เชิญชายผู้เป็นสามีหญิงมาไว้ที่สถานีตำรวจก่อน แล้วก็นำกำลังตำรวจเข้าไปซุ่มไว้ทั้งในและนอกบ้าน ในคืนนั้นก็มีผู้ร้ายงัดประตูบ้านเข้าไปภายใน ตำรวจที่คอยอยู่แล้วก็รวบตัวได้สองคน อีกคนหนึ่งหนีรอดไปได้เมื่อค้นก็พบอาวุธปืนในตัวคนร้ายทั้งสองได้

            เมื่อได้สอบปากคำคนร้ายทั้งสองก็รับสารภาพว่า ผัวของนางเป็นผู้ว่าจ้างมาให้ฆ่าเมียเป็นจำนวนเงินสามพันบาทและได้ให้ล่วงหน้าไว้แล้วสามร้อยบาท ที่สุดผัวใจร้ายก็ต้องถูกตำรวจจับที่พยายามฆ่าเมีย ผัวผู้ตกเป็นจำเลยไม่ยอมให้การใดๆ ทั้งสิ้น แต่พยานหลักฐานชี้บ่งให้ศาลเห็นชัดเจนพอที่อัยการเป็นโจทย์จะยื่นฟ้องได้ว่า การจ้างคนร้ายฆ่าเมียครั้งนี้เพื่อหวังจะได้เงินประกันชีวิตของเมีย วางแผนว่าจ้างฆ่าถึงสามครั้ง ข้าพเจ้าได้อ่านข่าวเรื่องฆ่าเพื่อเอาเงินประกันชีวิตระยะห่างกันเพียงสองเดือน เหตุเช่นเดียวกันก็เกิดขึ้นถึงสองรายจึงเกิดสนใจมาก เพราะเชื่อว่ากรรมชั่วเมื่อสร้างขึ้นไว้นั้นไม่ได้หนีไปไหน คงจะเวียนอยู่ในตัวของผู้นั้นเองเพื่อคอยเวลาที่จะมาสนอง

            ต่อมาข้าพเจ้าก็ได้ทราบข่าวจากหนังสือพิมพ์ว่า ผัวใจร้ายวางแผนฆ่าเมียถึงสามครั้ง แต่หญิงผู้บริสุทธิ์เคราะห์ดีไม่ตายแต่ผัวกลับเป็นผู้เคราะห์ร้าย เงินประกันก็ไม่ได้กลับถูกตำรวจจับได้และบัดนี้ได้สิ้นชีวิตเสียแล้ว โดยใช้ผ้าขาวผูกคอตายอยู่ในห้องขัง โดยใช้ผ้าห่มผูกเป็นม่ายบังไม่ให้ใครรู้เห็น เมื่อเวลา ๕.๐๐ น. ในวันนี้ที่ ๑๐ เดือนธันวาคม พ.ศ. ๒๕๑๓ นี่ก็มองเห็นว่ามนุษย์เรามีจิตโลภคิดแต่จะได้ไม่ได้นึกถึงบุญบาปกรรมจะตามสนอง ซึ่งความโลภย่อมไม่ได้คิดหน้าคิดหลังว่า เมื่อทำลงไปแล้วจะเกิดอะไรขึ้นตามมาภายหลัง เรื่องเช่นนี้ได้เกิดอะไรขึ้นตามมาภายหน้า เรื่องเช่นนี้ได้เกิดขึ้นมาแล้วถ้าได้เขียนไว้เพื่อเตือนใจหากจะมีคนเอาแบบคิดชั่ว ก็อาจยับยั้งใจไว้บ้าง เพราะหากทำไปกรรมย่อมตามสนอง เมื่อทำผิดแล้วคิดได้ภายหลังก็จะสายเกินแก้จึงขอให้คิดเสียก่อนทำเพราะความชั่วทุกอย่างเมื่อได้ทำไปแล้วย่อมจะเกิดกรรมตามสนอง อย่านึกว่าจะอยู่สุขสบายใจตลอดไป นี่เป็นเรื่องเกิดขึ้นทางต่างจังหวัดทั้งสองเรื่องที่ข้าพเจ้าได้บันทึกไว้จากข่าวที่เกิดขึ้นแล้ว เพราะเห็นว่าควรจะเป็นตัวอย่างดีกว่าจะให้ผ่านพ้นไป เพราะกรรมชั่วให้ผลทันตาเห็น

            และทางโลกเราจะเรียกว่าเหตุบังเอิญก็ว่าได้ แต่ทางธรรมนั้นก็มีเพียง “กรรม” เสริมส่ง และต่อมาข้าพเจ้าได้รับข้อความบันทึกเรื่องของนักโทษก่อนประหาร เรื่องนี้ได้จากท่านที่สนใจในเรื่อง “กฎแห่งกรรม” ซึ่งท่านผู้นั้นคือ คุณส่งมีมุทา อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดชุมพรเป็นผู้แนะนำท่านได้เขียนจดหมายมายังข้าพเจ้าบอกว่า

            เมื่อท่านได้นั่งรถไฟกลับจังหวัดชุมพรก็ได้พบกับพระภิกษุรูปหนึ่งมาในขบวนรถคันเดียวกัน เมื่อได้สนทนากับท่านแล้ว พระภิกษุรูปนั้นท่านก็เล่าเรื่องนักโทษประหารให้ฟังเมื่อฟังแล้วท่านเห็นเป็นประโยชน์ก็ขอให้พระภิกษุรูปนั้นบันทึกเรื่องนี้ส่งมาให้ข้าพเจ้า เพราะเป็นผู้รวบรวมเรื่องกรรมหลังจากได้รับจดหมายแล้ว ต่อมาข้าพเจ้าก็ได้รับบันทึกจากพระภิกษุรูปหนึ่งท่านอยู่ทางจังหวัดธนบุรีกรุณาส่งมาให้

            พระคุณเจ้ารูปนี้มีนามว่า กิตติปัญโญภิกขุ บันทึกมาว่า

            เมื่อปี ๒๔๙๐ อาตมาได้เข้าไปแสดงธรรมในเรือนจำเป็นการแสดงธรรมเป็นพิเศษแก่นักโทษผู้ถูกตัดสินประหารก่อนที่จะนำไปประหารชีวิตตามคำพิพากษาของศาลชั้นสูงกำหนดชะตากรรมได้สิ้นสุดเด็ดขาดไปแล้ว เมื่อได้แสดงธรรมแล้ว อาตมาก็เกิดความสนใจในชีวประวัติของนักโทษชายผู้นี้ อาตมาก็ได้ขอให้เล่าถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในที่สุดศาลพิพากษาได้ตัดสินให้ประหารชีวิต ได้เล่าเรื่องก่อนหน้าจะตกเป็นจำเลยจนถึงที่สุด คือถูกตัดสินให้ประหารชีวิตเพราะความผิดอุกฉกรรจ์ ตามกรรมหนักที่ตนได้กระทำไว้กรรมได้ตามสนอง ดังเรื่องที่นักโทษก่อนจะถูกประหารได้เล่าให้อาตมาฟังว่า

            ผมมีภรรยาคนหนึ่ง เราอยู่ด้วยกันจนมีบุตรสองคนอายุยังน้อย ครอบครัวของผมมีหลักฐานมั่นคง เรามีสวนมะพร้าวและสวนยาง พ่อผมมีลูก ๒ คน ผมและพี่ชาย ส่วนแม่นั้นได้ถึงแก่กรรมไปนานแล้ว ต่อมาภายหลังพี่ชายของผมได้เมียคนหนึ่ง แต่เมื่อพี่ชายกับผมต่างก็มีภรรยาด้วยกันแล้ว ก็เกิดปัญหาในเรื่องมรดก เพราะพี่สะใภ้ของผมเป็นหญิงที่มีความโลภมาก อยากปกครองมรดกไว้เสียคนเดียวทำให้ผมมีปากเสียงกันขึ้นอย่างรุนแรงกับพี่สะใภ้ เพราะผมมีลูกควรได้มากกว่า พี่สะใภ้โกรธมาก็ไปว่าจ้างคนร้ายให้มาลอบสังหารผมเพื่อสมบัติทั้งหมดก็จะตกกับพี่ชายและพี่สะใภ้ ได้ตำลงนัดกับคนร้ายไว้ให้ลอบฆ่าผมในเวลาใกล้รุ่งเพราะเป็นเวลาที่ผมออกจากบ้านไปกรีดยางทุกๆ เช้า แต่พอถึงวันที่คนร้ายไปคอยดักฆ่าผมนั้น ก็บังเอิญผมเกิดไม่สบายอย่างกะทันหันจึงขอร้องให้พี่ชายไปกรีดยางแทนเลยถูกคนร้ายที่ซุ่มคอยทีอยู่คิดว่าเป็นผมจึงรุมกันสังหารจนพี่ผมตาย ผมจึงรู้ว่าเป็นแผนการชั่วร้ายของพี่สะใภ้จะต้องฆ่าผมเพื่อหวังมรดก ผมมีความโกรธมาก ทำให้ผมคิดจะแก้มือสังหารพี่สะใภ้บ้าง ผมจึงวางแผนจ้างเพื่อนสามคนให้มาปล้นและฆ่าพี่สะใภ้ให้ได้ตามที่นึกคิดไว้ จึงนัดแนะวางแผนการให้เพื่อนลงมือปล้น และจึงสังหารพี่สะใภ้ให้ได้ในคืนนั้นเวลา ๒๐.๐๐ น.

            คืนนั้นผมได้นอนคอยฟังเสียงปืนเพื่อนอยู่ จนเลยเวลานัดแล้วก็ยังไม่มีวี่แวว ผมจึงหยิบปืนและแหออกไปเพื่อทอดแหในคลองข้างบ้านแต่ไม่นานผมก็ได้ยินเสียงปืนดังขึ้นหลายนัดก็คิดว่าพวกเพื่อนคงจะลงมือปล้นแล้ว จึงทิ้งแหแล้วรีบจับปืนเพื่อจะเข้าไปสมทบช่วย พอผมวิ่งมาบนบ้านก็เห็นพ่อผมถูกยิงด้วยฝีมือพวกเพื่อนกำลังร้องครวญครางบาดเจ็บสาหัสแล้วก็สิ้นใจ เหตุที่พวกเพื่อนยิงพ่อผมก็เพราะพ่อผมได้ยิงต่อสู้จนพวกนั้นได้รับบาดเจ็บไป ผมโกรธมันมากที่มันยิงพ่อผม ผมหมดความรู้สึกชอบขาดสติ จึงได้ยิงเอาพวกมันหวังจะให้มันตายหมด แต่ตายไปสองคนอีกคนหนึ่งบาดเจ็บหนีรอดไปได้ เวลานั้นผมไม่คิดอะไรทั้งนั้นความโกรธความแค้นทำให้ผมขาดสติมีแต่ความพยาบาทวันนั้นผมจะต้องฆ่าพี่สะใภ้ให้ได้ ผมถือปืนวิ่งเข้าไปค้นหาพี่สะใภ้ว่าจะหลบอยู่ที่ไหน ไปพบกำลังซ่อนตัวอยู่ใต้เตียงตัวสั่นเป็นลูกนก เมื่อเห็นหน้าผมก็ตกใจกลัว ร้องไห้ฟูมฟายน้ำตาปากคอสั่นกลัวตาย ร้องขอชีวิตอย่างน่าสงสาร ผมกำลังบ้าความสงสารเวทนาปรานีไม่มี มีแต่ความโกรธความแค้นได้ฉุดกระชากลากเอาตัวออกมาแล้วใช้ปืนยิงได้ตามร่างของพี่สะใภ้อย่างไม่ต้องนับ แล้วผมก็ลากร่างมาใกล้ๆ รวมกับศพพ่อที่ชานเรือน ผมรีบไปแจ้งความที่บ้านผู้ใหญ่บ้าน และบ้านกำนันว่ามีคนร้ายเข้าปล้นได้ฆ่าพ่อและพี่สะใภ้ตายแล้วและตัวผมได้ยิงคนร้ายตายไปสองคนและบาดเจ็บหนีไปได้คนหนึ่ง

            เมื่อกำนันผู้ใหญ่และชาวบ้านต่างก็แตกตื่นมาพร้อมหน้ากันในที่เกิดเหตุ พลิกศพ ผมเกิดโชคร้ายขึ้น เพราะพี่สะใภ้กลับฟื้นขึ้นร้องครวญครางออกมาได้ พี่สะใภ้ไม่ตายเพียงบาดเจ็บสาหัสและสลบไปเท่านั้น จึงบอกว่าแผนการปล้นครั้งนี้ผมเป็นตัวการ ผมก็ถูกผู้ใหญ่และกำนันจับกุมตัวเป็นผู้ต้องหา ว่าเป็นคนร้ายฆ่าคนตายด้วยเจตนาวางแผนมาก่อน ต่อมาคนร้ายที่บาดเจ็บหนีไปก็ถูกตำรวจตามจับตัวมาได้ ก็ให้การซัดทอดว่าผมเป็นผู้วางแผนการว่าจ้างให้เข้าปล้นและฆ่าพี่สะใภ้ ผมขอต่อสู้ไม่ยอมรับสารภาพที่สุดฝ่าย อัยการเป็นโจทย์ยื่นฟ้อง ผมเป็นจำเลยมีความผิดอุกฉกรรจ์ในข้อที่มีแผนการฆ่าคนตาย และทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัส พี่สะใภ้เป็นพยานเอกฝ่ายโจทก์ และคนร้ายที่ผมยิงมันบาดเจ็บก็มายืนยันให้การชัดว่า ผมวางแผนจ้างฆ่า ผมถูกกล่าวหาว่าเมื่อฆ่าพี่สะใภ้แล้ว ผมก็จะฆ่าเพื่อนที่จ้างมาปล้นทั้งสามคนไม่ให้มีชีวิตเหลืออยู่ เพื่อทำลายพยานหลักฐานต่อไป แต่เคราะห์กรรมที่บังเอิญหนีไปได้คนหนึ่งและทั้งพี่สะใภ้ผมก็ไม่ตายจึงมีพยานหลักฐาน ยืนยันส่วนผมตกเป็นจำเลยนั้นไม่มีพยานมาสืบเพื่อลบล้างข้อหาของโจทก์ได้ ที่สุดศาลทหารอยู่ในเวลาใช้กฎอัยการศึกก็ตัดสินให้ประหารชีวิตจำเลย เพื่อชดใช้หนี้กรรม นี่เป็นเพราะความโกรธแค้นความพยาบาท เพราะเริ่มเกิดขึ้นเพราะความโลภ ที่สุดกรรมที่ผมทำไว้ ก็ทำให้เมียและลูกผมต้องพลอยได้รับความลำบาก เมียผมต้องพาลูกเล็กมาเช่าบ้านอยู่ใกล้กับเรือนจำ เพื่อทำอาหารส่งผมทุกวัน ทุกครั้งผมพบหน้าเมียและลูก ผมสงสารเห็นน้ำตานองหน้าและร้องไห้จนตาแดงช้ำบวม นับแต่วันแรกและทุกๆ วันต่อมามิได้ขาด จนกว่าจะครบหกสิบวันจะถึงวันประหาร ผมสงสารเธอมากที่ต้องมาร่วมผจญกรรมตามที่ผมได้สร้างไว้ และบัดนี้ก็ได้ถึงกำหนดวันประหารแล้ว เมียผมก็จะต้องเป็นหม้ายแต่ยังสาว เธอต้องชอกช้ำใจอย่างแสนสาหัส ลูกผมก็จะต้องกำพร้าพ่อตั้งแต่เล็กๆ และจะมีปมด้อยที่เป็นลูกของนักโทษประหารชีวิต นี่แหละครับท่านอาจารย์ ผมควรจะรู้จักธรรมะดีก่อนที่ผมจะทำชั่วเพราะอาจจะยับยั้งดับความโลภไม่ทำให้ผมโกรธแค้นพยาบาท ขาดความเวทนาปรานีแต่บัดนี้มันสายไป เวลานั้นมีแต่ความบ้าความโลภสิงอยู่ในตัวเพราะไม่มีศีลธรรมผมที่สุดผมก็ต้องได้รับกรรม พลอยให้ลูกเมียลำบากไปด้วย เรื่องของผมที่เล่าให้อาจารย์ฟังนี้ หากจะเป็นประโยชน์เตือนใจคนรุ่นหลังๆ อย่าคิดประมาทขาดสติเกิดจากความโลภ เช่นผมนี้เป็นตัวอย่างเมื่อรู้ก็สายไปแล้ว ถ้าผมชดใช้หนี้กรรมหมด หากมีเวลากลับมาเกิดอีก ผมขออธิษฐาน ขอให้จิตใจผมอยู่ในหลักศีลธรรมจะไม่ขอทำชั่วต่อไป ผมขอขบเรื่องเพียงนี้ ผมนมัสการลาจากท่านอาจารย์ครั้งสุดท้ายเป็นพระคุณที่ได้กรุณาแสดงธรรมให้ผมสำนักในเรื่องบุญบาปในนาทีสุดท้ายก่อนตาย

            เรื่อง นี้อาตมาได้ยินได้ฟังมาด้วยตนเอง นักโทษก็เข้าใจในหลักศีลธรรมดีเมื่อก่อนจะตาย แม้เวลาจะผ่านไปหลายปีแล้วก็ดี แต่อาตมาก็ไม่สามารถจะลืมเรื่องนี้ได้ ภาพของนักโทษประหารตลอดท่าทางกิริยาและคำพูด เหมือนหูยังได้ยินเสียง ตาก็ยังได้เห็นภาพ ฉะนั้นหวังว่าเรื่องนี้คงจะทำให้ผู้กำลังหลงผิดให้เห็นถูกต้องตามหลักสัจธรรมได้ก็คงเป็นกุศล

            ข้าพเจ้าได้พิจารณาดูแล้วจะขอกราบนมัสการพระคุณเจ้า ท่านกิตติปัญโญภิกขุ  ผู้ได้กรุณาบันทึกส่งเรื่องที่เป็นคติตัวอย่างมาให้เพื่อประโยชน์ส่วนรวมทั่วไป เมื่อท่านผู้อ่านเห็นว่าเป็นประโยชน์แก่เยาวชนและส่วนรวม จงโปรดกรุณาแผ่ส่วนกุศลให้แก่นักโทษชายผู้ถูกประหารไปแล้ว หากสามารถจะมารับได้จงได้มารับส่วนกุศลที่สามารถทำให้คนจะทำกรรมชั่ว สามารถจะยับยั้งจิตได้ เพราะแน่ใจว่ากรรมจะต้องตามสนองหนีไม่พ้น แม้ในชาตินี้ก็มองเห็นแล้ว ไม่ต้องรอถึงชาติหน้า เมื่อกลับใจได้ก็เป็นกุศลแก่เจ้าของเรื่องที่ประกอบกรรมชั่วเป็นตัวอย่างมาแล้ว







Copyright © 2010 All Rights Reserved.